تبلیغات
شعرادبیات مقاله

شعرادبیات مقاله
شاعر نی ام وشعر ندانم که چه باشد من مرثیه خوان دل دیوانه ی خویشم
نویسندگان
نظر سنجی
نظرات شما با ارزش ترین هدیه است



لینک دوستان



[ شنبه 30 تیر 1397 ] [ 12:57 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 این کار جدید تقدیم به تمام روزه دارانی که در این ایام مردم را دعا کردند وکسانی که روزه نبودند ودلشان در ضیافت عشق بود وزبانشان دعا را برای عاشقان دوست زمزمه میکرد وتقدیم به تمام مریض هایی که از چشمه ی دعا نوشیدند وتقدیم به تمام خوانندگان عزیز هرچند از ایراد سرشار اما از ابراز تقدیمش خرسند

یاعلی

 

 

ما،درسراین کوچه، نشان ازتوبگیریم

یا کام بگـــیریم، ویا ،انکه بمیــــــریم

همسایه ی عشقیم وهمخانه ی مجنون

دیوانه چوگشتیم ،همه شاه وامیــــریم

شب ها که در این کنج نشینیم،خرابیم

چون روز بیاید،به خلائق همه شیریم

گربار دهندم ،که بیا ،در برجــــانا ن

جانم بدهم ،پای ازاین ورطه نگیریم

خاموش که گشتیم همه لطف ازاوبود

گویا چوزبان شد،چراجمله اسیـــریم؟

درمعرکه هیهات،دگرجای توعاشق

گر جامه ستانند زما،باز شهـــیریم

دیوانه شدن در برتو،هست مقامی

این گفت (حمید)ت،که نشان از تو بگیریم  




[ شنبه 13 شهریور 1389 ] [ 02:11 ق.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

قسمتی از مثنوی انتظار تقدیم به عاشقان منتظر وتقدیم به انکه خواهد امد

.......................................

 

.............................

 

باز،كه این قافله ها، خسته اند

 

از همه دنیا، به تودل بسته اند

 

باز كه این قا فله ها ،ره زدند

 

ازسرگیسوی تو، صد چَه زدند

 

باز كه ما خسته، زاحیای نور

 

رو بنما ،ای همه پیدای نور

 

كاش دلت ،چون دل من بود، كاش

 

عاطفه ات، شا مل من بو د ،کاش

 

کاش،که یک شب، شب من بود،کاش

 

كاش عطش ،چون لب من بود، كاش

 

كاش كه صبحی، نفست را شنید

 

كاش دو چشمم، رخ ماهت بدید

 

باز كه یادت ،نشد ازیاد ما

 

این دل ما تنگ شده ..پس بیا

 

 




[ جمعه 22 مرداد 1389 ] [ 07:56 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

مرا دور از تو پندارند

 

و گوئی سخت ،بیمارند 

 


ولی

 

 این، مردم نا دوست

 


چه میدانند!

 


که هر لحظه

 


شهادت

 

 در بهشتِ     ذهن ما 

 

 جاریست. 

 

واین

 

  لولی وشان

 

مغموم....

 


برای

 


خوابِ هرعاشق

 

سخن ها

 


نه....

 


که باغ ِ عاطفه  کارند


 

وهشیا رند

 

 مبادا

 


لاله ها، در

 

 نیمه ی

 


شعبان

 

بگریند و

 


بگویند ش

 

غمی دارند.

...............




[ چهارشنبه 6 مرداد 1389 ] [ 07:19 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

بسمه تعالی

 

در مورخه13 رجب سال:هفتادونه مطابق

 با :بیست وچهارم اسفند ازتلویزیون جمهوری

 اسلامی بیت اول را كه نمیدانم از كیست قرائت

 كردند وبرای كسی كه بیت دوم را تكمیل كند

 جایزه تعیین كردند كه من سعادتی نصیبم گشت

 ودرایام تولد مولا درشب شعری در اسلام

 آبادآنراقرائت كردم انشاالله مورد قبول حضرت

 امیر  ومورد پسند شما ادیبان واساتید عزیز

 واقع گردد            با تشكر

 

((ولای مرتضی حصن حصین است)

               (حب آل علی با حق قرین است)

شكوه عشق مولا، در سماوات

               چو پروین و چو ناهید و زمین  است

جنت، لبخند او در هر ملاحت

                 قسیم نار و ،فردوس برین است

عدالت، زنده شد از نام مولا

                كه اینش تحفه ی، حقّ مبین است

شجاعت، با علی معنا پذیرد

               كه دستش ،یدّ بیضای امین است

عبادت را، ز مولا باید آموخت

              كه آخر سجده او، بهترین است

شهادت را ،كسی معنا نماید

             كه جانش، چون علی در آستین است

حمایت از نبی، با جان و دل كرد

            گواهش زخم بسیار، .. صفین.. است

تو ای كافر، كجا خواهی گریزی؟

           علی با ذوالفقارش، در كمین است

زمانی كه ،رسولش كرد پرواز

          علی تنهاترین، تنهاترین، است

قلم از لذ ّ ت ، نام نكــــــویش

           به سان، بارشی از انگبین است

(حمید )این روز را نیكو شمارد

          كه مولود حبیب، آخرین است

خدایا ،جمع ما را ده دلی شاد

          كه دلشادی ما، در علیّین است




[ چهارشنبه 26 خرداد 1389 ] [ 09:47 ق.ظ ] [ حمید علی مددی ]
نظرات

 

 

 

ما درسركویت، كه رسوای جهانیم          

                            آشفته چومویت ،پریشان زما نـــــیم

قد قامتت ای جان،قیامت كرد برپا                

                            آی و نگهی سا ز،به قامت چوكمانیم

گر دل نشود سوی تو ،از خویش ببُریم          

                          ور جان چوخا كت نشود،موی كشانیم

صد باغ اگر،محوجما ل تو نشسته است           

                           سوسن صفتی،ذكركنیم،چند زبا نیــــم

دركوی اگر تیغ كشی،جان بستا نی                

                            سر با ز نگیریم،كه ما بسمل از آنیم

كوی تو خرید یم و،هرگز نفروشیم                 

                           عهدی كه ببستیم،هیهـا تُ شكـا نیــــم

چندان زجما ل توشد یم محو،كه هرگز             

                           در بین ترنج وكف خود، ما ت بما نیم

پیراهن تو گر چه بسی،مشك فشا نست           

                          ما پیر وذلیلت شده ایم،نیك كسا نـــیم

گرپند دهی تاكه زكویت،بكشم پای                

                          چون ناقه ی صالح بكُشم،لیك نرا نیم

هرچند كه ساقی نگه اش،سوی ادیبان            

                          مولا (مددی) كن كه از ،دُرد كشا نیم




[ جمعه 3 اردیبهشت 1389 ] [ 07:55 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 ساقی به درد آمد دلم،افشا  نما ی  آن جام را  

 

 مجنون كجاشد،عشق تو؟لیلا شنید،پیغام را

 

ساقی، چرابنشسته ای، وزمن، دیده بسته ای 

                

من می نبینم، خسته ای، جا نی بده اجسام را

 

ای عشق، جانم كا ستی ،دیوانه خو،برخا ستی  

             

این سینه ی سینا ستی، همراه نیست، همگام را

 

ای هدهد،خندان ما، وی پیك خوش الحان ما   

            

چشم سلیما ن برسبا،جا ربزن، پیغا م را

 

ای عیسی زیبا كلام، وی تحفه ی مظلوم مام  

            

دراخرین، جمع خُدام، لب نزنی توشام را

 

عطارنیشابوركو؟موسای كوه طوركو؟  

                

خمخانه ی مخموركو؟پروانكردند جا م را

 

ازچه شكارم كرده ای ،هم جان ودل، هم دیده ای 

          

 مرده چرابگزیده ای؟گورم نصیب، بهرام را

 

ای یوسف كنعان جان، وی خازن ملك امان 

             

 یادی كن ازبیت ا لحزان، خوشبونما، مشا م را

 

دوش ازچه، روبرتافتی؟ وزمن، اسیری سا ختی  

         

چون تُرك ،تیرانداختی، لختی بگیرآرا م را

 

سیمرغ پران منی، مطلع دیوا ن منی 

                      

نشسته برجا ن منی، چند كشی لگا م را

 

دركویت ای جا ن، واله ام، شاهد فغان ونا له ام 

            

 خون مُژه، چوژا له ام ، كی میدهی ا نعا م را

 

ای مهرتو، درجان من، وی عشق تو،ایمان من 

            

وی مُرسل، قرآن من، نیكو نمافرجام را

 

اخرچه خواهدكرد،دل؟توباختی درنرد، دل  

               

ای چون (حمید) دلسرد،دل، دنیاندادت كام را

 

                           

 




[ سه شنبه 18 اسفند 1388 ] [ 07:09 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

 

 

 قرارازدل ، چونستانی وبنشینی ، بنشا نند              

 

 

 مهار ازعقل من جانا چوبستانی، بستا نند  

 

 سكوت بینهایت را، دمی برگیر از كوچه

         

نگاه ازخادمانت را که برداری، بر  دارند

 

پریشا  ن حالتان را بین، که ویلانندُ در كویت

 

چورویت راتوازعاشق بگردانی، بگردا نند

 

سحرخیزان عاشق را،كه مشتا قند برمویت

 

مكن عادت توبرآنها ،پریشانی ،پریشا نند

 

مددجویان عمرانی .كه موسی را رها كردند

 

 مكن تشویق انها را،به عریانی،که عریانند  

 

خداجویان عاشق را،بزن بانگی  حمید  آسا   

 

    كه این پیغمبران، ازعشقِ قربانی، قربانند   

 




[ چهارشنبه 12 اسفند 1388 ] [ 07:38 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]
نظرات

 

 

بسم رب شهدا

شهید محمود شهبازی یکی از قهرمانان کشتی ایران

 ویکی ازفرماندهان ارزشمند این دیار بود که در عملیات مسلم

 ابن عقیل در منطقه ی سوماربعد از اینکه پنج منطقه ی مهم

 رافتح کردند برای مرحله دوم عملیات آماده می شدند که یکی

 از اسرا درحین تخلیه به پشت جبهه نارنجکی را درون سنگری

 که نوزده نفر از سرداران لشگرمحمد رسول الله (ص)و گردان

 مالک اشتر حضور داشتندانداخت که درصورت منفجر

 شدن فرماندهان زیادی همچون ..........................................

شهید میشدند که محمودخودش راروی نارنجک  انداخت وبا

 عضلات مردانه اش جلوی شهادت افراد زیادی را گرفت

 وخودش شهید شد.

در ادامه ی  عملیات برادرمان شهید داریوش ریزوندی هم بعد

 از فتح آخرین سنگرهای دشمن در آخرین پاسگاهی که مشرف

 به شهر مندلی عراق بود بوسیله ی توپ   مستقیم شهید شد

 واین شعر را در سال 1362 در سالگرد   شهادت این دو

 برادرم سرودم وهمیشه از باز خوانی آن دگرگون میشدم

 ولی تصمیم گرفتم در معرض دید دوستداران

 وپویندگان راه ان دوعزیز قرار دهم هرچند میدانم پر ازایراد

 ادبی است اماهیچگاه درصدد ویرایش آن نکوشیدم انشا الله

 ادیبان وخوانندگان ببخشند وبرای شادی روح شهیدان ارزشمند

 ایران بخصوص این دو شهید عزیز صلوات بفرستند

 

 

نزایدمادرگیتی، چو تو محمود زیبایی

 

                       نباشددرهمه عالم، چو تو سرو سمن سائی

 

به چوگان کمال ای مه، تو بردی گوی سبقت را

 

                         به پاکی ولطافت تو، چو مروارید دریائی

 

نمیردعاشق رویش، که توبرترزعشاقی

 

                       نپویدغیردرکویش، که تو درخانه می آئی

 

چومغرب میکند خورشید، نمرده دیگر او جانا

 

                    طلوعش آنطرف باشد،تو هم شمس دل آرائی

 

تومحمودی شهید ما ،همه حامد به کوی تو

 

                     که بی دستار ماهی تو، درآن صحرای فردائی

 

فتادی در یمی خونین، دراین دنیای وانفسا

 

                        الی ای یوسف کنعان ،عزیز مصر دلهائی

 

گل سُرخی شدی زیبا،در این بستان تو ای جانا

 

                      بدادی رونق بستان ،که تو خونین گل مائی

 

تومحمودی دراین بستان، که برخالق شدی مهمان

 

                           گلستان بوی تودارد، الی آهوی ختائی

 

تو ای آهوی مُشکینم ،شهید دشت خونینم

 

                        خُتن بی تو نمی بینم، بزایدمُشک بویائی

 

الی ای ماه بدرما، حجاب افکنده خوش رفتی

 

                   حجابت جسم بودای مه، که تو الحق پریسائی

 

بگفتا هاتف ازغیبم ،که برگو وصف این معراج

 

                        که آن مست لقای ما،چرا داردچنین جائی

 

زدم ناله که آن محمود،بخون بنوشت این گفتار

 

                      الی ای عاشقان نبود،شب هجران شکیبائی

 

(حمید)اینک توهم برگو،که آن مست می وحدت

 

                چه سان کرده چنین غوغا،دراین دنیای هرجایی

 

بگفتم جام اَحمر را،چو خوش نوشید در پیکار

 

                       زدش غُلغُله در عالم، از آن ساغر مینائی

 

(

 

 

 

 




برچسب ها: شهید محمود شهبازی، لشگر محمد رسول الله(ص)، عملیات مسلم ابن عقیل، گردان، مالک اشتر، مندلی عراق، شیعه،
[ پنجشنبه 6 اسفند 1388 ] [ 11:26 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

راز  داران، انتظارم دیدنی است

راز رویاهای من، بشنید نی است

انتظارم ، رنگ سرد کوچه هاست

کوچه های خاطره،  بوئیدنی است

کوچه ها،  دلتنگ، رد پای آب

چشمه سار یادتو، نوشیدنی است

کوچه هایم پرشدازباران اشک

ابرهای، کوچ تو،افزودنی است

روز دیدار نخستین، عشق من

دل زكف رفته ،گمانم مردنی است

چشمهایت، رنگ، لیموهای کال

رنگ های، بکر باغت، دیدنی است

ناوک   مژگان تو،   تیر اجل

تیرهای، جانستانت، خوردنی است

موج گیسوی، پریشانت، عظیم

غرق آن امواج ها ،بسپردنی است

لعل میگون لبانت،    نوش جان

نوش جانت، بیگمان، بوسیدنی است

تا کنار، انتظار کوچه های، غربتم

لذتش،  ازجان ودل، پروردنی است

محو آن، دیدار آخر باش، دائم ای( حمید)

رنگ،   رویا های تو،آزردنی است

 




[ یکشنبه 25 بهمن 1388 ] [ 09:37 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

میان شاخسار تو، بدان كه لانه می كنم                

 برای دیدن رخت ،سفر شبانه می كنم

نگاه گرم تو بدان، در آن غروب غم زده             

 یگانه خاطره بود، كه من بهانه می كنم

بیا ببین، چه كلبه ای، برای تو کنم به پا               

 رها كنم، فضای غم، كه دل روانه می كنم

اگر شدی جدا زمن، در این فضای بی كسی          

به این امید زنده ام ،كه در تو خانه می كنم

اگر دو دست قلب من، به تار موی بسته شد          

بگو صبور ای( حمید )که  فكر شانه می كنم

 

 

 




[ پنجشنبه 17 دی 1388 ] [ 07:45 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]
نظرات

 

 

 آوازه ی زلفین تو،  پُركرده، جهانی 

                   

 لایق نبود ، درپس این، پرده بمانی

 

محواست، جهانی، به تمنای وصالت 

               

 ازچین، سرزلف، بدرآی، تو،  مانی

 

زیبنده نباشد،نگهی سوی تو كردن 

                  

 جاییكه خلایق ،همه ازكوی برانی

 

افسانه ی شیرین نكند،گوش دل من 

                 

 تانقشه ی فرهاد،براین سنگ نشانی

 

دیوانگی كوی توارزد،به ری و روم

                

 تاخرقه ی صنعان،تودراین، دیر تكانی

 

كُفراست ،دل ازكوی، توبُردن به سرایی 

             

 وهم است ،بغیرازرخ، زیبای تو جانی

 

دل بسته ی این جان همه آن، سروچمانست 

          

 هرچندچوسوسن، شده ام، چند  زبانی

 

فرض است، اگردیده ی، من خانه سفیداست

     

 تاپای تودر،دیده ی من هست  زمانی

 

شیداشدن دل، به یكی ناز، عجب نیست

            

  آشفته، چومویت شده، افسوس ندانی

 

زیبایی آن روی، عزیز همه  ی مصر 

              

 واله كند،وخون تُرنجش،  بستانی

 

آن چاه زنخدان تو،ای لعبت،  طناز

                 

 صدیوسف دلخسته، درآن جای نشانی

 

سرگشته شدم من، به سرایت گل نرگس 

              

  یادآر( حمیدی)كه به راهت، شده فانی

 




[ شنبه 12 دی 1388 ] [ 08:59 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

صدای گریه می آید، بیا تا هم صدا گردیم

                                            

                                       به ركن كعبه ی دلهاعلی لافتی گردیم

 

شویم همراز بیداری،به شبهای فراق او

 

                                    دمی از خود ،برون آییم وباغم آشناگردیم

 

سُكان كشتی ایمان ،به دست ساقی كوثر

 

                                     رها گردیم دربادو،به امواجش فنا گردیم

 

سرود عشق می بینی،كه گُل سرمیدهد امشب

 

                                        بیا تا همنوای ناله های،مُرتضی گردیم

 

گمانم شب دگر،ازبودنش شرمنده می باشد

 

                                        بیا تا راز دار،صاحب فرق دوتاگردیم

                                                                  

 

دگرازدوری جانان،چوجانش برلب آمد او

 

                                 بیا كز هُرم انفاسش،دمی چون كربلا گردیم

 

چه تنهایی حُزن انگیز،بشُدمُستولی جانم

 

                                  بیا تا قسمتش سازیم،چرا از او جُدا گردیم

 

شبیه سایه ای آمد ،میان كوچه های غم

 

                                    بیاخورشیدرا پایین،كشیم ورهگُشاگردیم

 

چراكعبه گریبان را،زشوق روی اوبشكافت

 

                                      بیا تا ماهمه یكدم،چو كعبه باوفا گردیم 

 

گریبان چاك كُن ای جان،شقایق برزمین آمد

 

                                  بیا كَز هجر روی گُل ،رفیق اشكها گردیم

 

قمردرعقرب است ای جان،خُدایا پس قیامت كو

 

                                كه شب با روز درآمیخت،پیشانی دوتا گردیم

 

همان لحظه كه پهلویم،شكست ازباد پاییزی

 

                                بیاهمسان اسماعیل،ذبیحی ماسوی گردیم

 

شكسته بالهای من،به گاه كوچت ای یاسم

 

                                    كه آزادم ازاین دُنیا،بده بالم رها گردیم  

 

شریك رازهای من ،علی ای قطب اعجازم

 

                                 قبولم كُن كه تا شاید(حمیدت)رافدا گردیم             

 

 

 

 

 

                                          

 

 




[ یکشنبه 22 آذر 1388 ] [ 03:53 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

اگرشهدی،اگرشیرین،اگرماهی اگر پروین

 

تورامی جویم ای یا سین،ای صورت حورالعین

 

جما ل توبه زیبا یی،برد صبر وشكیبا یی

 

چرابرما نمی آیی،ا لی ای یا رنا زُك بین

 

مُحبت زنده می سازد،به هر عا شق كه جا نبازد

 

رَهی  بر ما لكش نازد،چراسا زی مرا غمگین ؟

 

تو مولا یی ومن بنده،كه با عشقت شد م زنده

 

به مسلخ میزنم خنده،چوبینم روی تورنگین

 

الی ای یوسف كنعا ن،عزیز مصر رامهما ن

 

بكُن یا دی تو ازآن جان،بیا بیت الحزان رابین

 

كُجایی ماه تا با نم،مرا درخود مپیچانم

 

چو دریا غرق طوفا نم   بیا آرامشم بُگزین

 

ای جایگهم كویت  بهتر زفلك رویت

 

ای بسته به هر مویت  صد غافله ی سنگین

 

(حمید) آن عا شق زارت،بیمار به دربارت

 

از لفظ شكر با رت،او را تو بده تلقین  

 




[ شنبه 21 آذر 1388 ] [ 08:35 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

قش کرد

 

من ..

نقا د..نیستم...نقد هم نمیكنم....اما

میدانم،كه نقد از،سه حرف (ن)و(قاف)و(دال)

شكل گرفته..

نون..مرا ..به یا د..عطر نان تازه ای می اندازد ...

 

كه حتی...لقمه ای.از آن میتواند گرسنه ای را

ازمرگ نجات دهد.

.

مگر در آفریقا ....

تشریح پوست واستخوان نمی بینیم؟..

 

وقاف آن مرا به یا دبلند ترین قله ی عزت

واساطیری................

 

ودال آن مرا به یا دانحنای كهنسالان وسخاوت

آزادگان..........

اما چرا؟

راستی دیگرواژه ی بلبل این پرنده ی

هزارگویش..........

 

به كلاغ رسیده...........

وهی با سه حرف با لا بازی می كنیم........

 

چرا حرفی از طاووس نیست؟؟؟؟؟؟؟

 

این عجایب هزاررنگ آفرینشًًًٍ...

 

شاید مثل نقا شیهای جدید كه رنگ را ..

 

بربوم می پاشند...

 

وبعد خاكستر وبعد رویش راه میروند....

 

وبعـــــــــــــد

 میشود ....................................خلاقیت.......

 

مونا لیزا---- هم خوابش برده...........

 

ودر این عصر،، یخبندان احسا س..

 

عاطفه ..به سیگار.كنت ..مبدل میگردد.

 

وشاید در سالیانی نه چندان دور،بهترین

 شاعران،تنها.

 

از آهن بسرایند،..وچمنزارها وگلها به صند لیها یی

.

فولادین ....تغییر چهره دهند.

 

چرا ما ..تغییر می كنیم؟؟؟مگر نه اینكه دلهایمان

این مخازن

بزرگ احسا س وعاطفه.   تنها خدا در او ،و عشق

در اوست

بیاییم ،زنجیری.بر پاهای راهوار دل نزنیم.......

 

آزادش بگذاریم.....تا فراخ بال از ..

 

پست مُدرن ها بگذرد..

 

مربع ها را باز كند ..تا از پُست مُدرنها... غزل

 

نو...وكلاسیك ها..

 

خطی بسازد و به پای نهر آبی برسد.

 

كه دختر كان .روستایی .به صف برای..بردن آب

 

آوازی از آینده میخوانند................

ازادش بگذاریم...شاید شاید.. با گنجشكی دركنار

ضریحی مطهر و

قشنگ..پیامی از لطافت را زمزمه كرد.

 

شاید با دستهای پینه بسته ی یك كشاورز...

دانه های عشق كاشت.....

شاید با گرمای ،،تنور یك خبا ز ..سفره ها را .پر كرد

 

از صندلی ها جدا شویم..از سیگار كنت ..از روزنامه

 

 های پهن شده

 

از كفش های تا به تا.....از اهن های سردی كه

 

همه ی ما اسیرش

خواهیم شد .وبه جبـــــــــــــــــــر و به تعریف دل

 

نبندیم.

بیاییم.زمین را محسور رویاها یی كنیم..كه

 

 

اجدادمان آنها را درك كردند..

 

آنها چه قشنگ این تازگیها را..

 

در ابر ها باریدند.

 

و ..چه...شیرین.....بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود




[ شنبه 21 آذر 1388 ] [ 08:17 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

الهی همه تو،

                ماهیچ.

                   سخن این است برخودمپیچ


الهی گفتی کریمم، امید بدان تمام است ،   

                  تا کرم تو در میان است،

                              ناامیدی حرام است.


الهی مکش این چراغ افروخته را و مسوز

                      این دل سوخته را.


الهی اگر امانت را نه امینم،

              امانت را می نهادی دانستی چنینم.
الهی تا از مهر تو اثر آمد 

                     همه مهرها به سر آمد.


الهی من کیم که ترا خواهم؟

چون از قیمت خویش آگاهم.

دل و دوست یافتن پادشاهی است.

                    بی دل و دوست زیستن گمراهی است.

قصه دوستی دانی که چرا دراز است؟

              زیرا که دوست بی نیاز است.

"خواجه عبدالله انصاری"





[ شنبه 21 آذر 1388 ] [ 07:43 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

تعداد کل صفحات : 6 :: 1 2 3 4 5 6

درباره وبلاگ

از اینکه با آمدنتان به این وبلاگ وسر زدن به کلبه ی حقیرم، شریک در احساسات تلخ وشیرینم شده اید. بسیار سپاسگذارم .وقدم بر دیده گانم گذاشته ، هر چند دنیای مجازیست ،وتنها پذیرایی من دل نوشته هایم میباشد ،وخارج از این دنیای مجازی نیست تا همانگونه ،که در خور شماست پذیرایی کنم .لذا برمن ببخشایید...
ودوست دارم شما رد پایتان را ، بر این معروضه ها ودیدگان من، با ارسال رهنمود ها ونظرات خود به یادگار بگذارید ممنون ودعا گو...
موضوعات
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir
جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ



دریافت كد ساعت
خطاطی نستعلیق آنلاین