تبلیغات
شعرادبیات مقاله

شعرادبیات مقاله
شاعر نی ام وشعر ندانم که چه باشد من مرثیه خوان دل دیوانه ی خویشم
نویسندگان
نظر سنجی
نظرات شما با ارزش ترین هدیه است



لینک دوستان



[ شنبه 30 تیر 1397 ] [ 12:57 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

تو بهانه ای

برای هر آغاز

هر نیت

هرگام

هرکوچ، ایکاش

در کوچ آخر، منتظرم

باشی

 باغی که وعده اش را

داده ای، با

هرم نفسهایت، عوض خواهم کرد

وسوختنم را به

شادمانی جشن میگیرم




[ شنبه 21 آذر 1388 ] [ 04:21 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

....... كوچه ی خانقاه....

 

 

 

محـــــــــــــكم...

 

میگُـــــذارم....پَرچینش میسازم....

.

 ..........  د ستم راروی آشیانه ی ..ذهنم...

 

قفسی ساخته ام ....

 

مبادا ،مرا از كنار گُذر  ....جوی آب

                                          

            از میان كوچه ی( آقا با با)...

 

 

از گُذر پُل عشق كه تو احداثش كردی

 

ازجوی باریك...باغهای ..عمو( نصراله)

 

..........به چشمه ی حسن خان ..برساند.

 

تا پرچیـــــــــنهای د لت را..كنار زده...

 

                               شــــــــاید...شاید.....

 

 

   از باریـــــك ترین..

 

 

راه سپیدارها...كُلـــــــــــــــــــــــــبه ی ..تو را پیدا كُند

 

 

        كه بعد از باغهای( ابراهیم) بود...

 

 

راستی هنوز .......................

 

دربرفها رد..گامـــــــها را می شماری؟؟؟؟؟؟

 

 

وآیا هنوز در ...كورسوی...سوختن چند..!!!!!!!!

 

 

شاخه ی خُشـــــــــك...در انتظا ر منی ؟؟؟؟؟؟

 

 

تا لاشه ی دود گرفته ام...

 

 

 

را به سیــــــــــنه ات...

 

                                                          بفشاری...

 

چه قشنـــــگی ..در این صبح....!!

 

 

                                 آیا میتوان باور كرد........

 

كه تو...................

 

 

هنوز درب را بسوی من بازمی كُنی؟؟؟؟؟

 

چه صبح سردی است..

 

كتا بها یم..

 

را روی كُنده ی درخت    آشــــــــتی

 

    جا گُذاشته ام...

 

 

میبوسم ..دستها یم را كه برای رسیدن به تو.......

 

 

با نسیم ..جنگیدند..در نبردی................

 

با صبح

 

  كبود شده.

 

اما .اما .اما......

 

گونه هایم......

 

 

                     هنوز .....فرش قرمزی...بافته اند

 

تا پاهایت..را

 

 

                         بر گونه هایم بُگذاری.........

 

 

نه  ...بر چشمان یخزده ام..!!!!!!!!!!!!!!

 

                كه پلك زدن

 

 

                          ..را با ترس انجام میدهد.

 

 

     دستم را بگیر.................

 

                  باشد...

 

 

                              بهاری ..با تو باشد..

 

بهاری ....كه لبخند تو......

 

 

             . وبرق آخرین نگاهت

 

 

             آفرید گار..آن

 

است....

 

كاش ..............!!!

 

دوباره ...در كوچه ی ..خانقاه

                                            زیر باران......

 

        مو هایت را كوتاه می كردی....!!!!؟




[ سه شنبه 17 آذر 1388 ] [ 08:15 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

    

قسمتی از مثنوی شلمچه تقدیم به همه ی كسانی

 

كه بهترین سروده هایشان  را در

 

دفاع از تمامیت ارضی ایران وانقلاب سرودند

 

و........

                                                                                                                                                                                                       

الی  ای شلمچه، مكان حضور

 

               الی شاهد، ذكر های عبور

 

الی ای همه، عالــم از نام تو 

 

              ملائــــك زند، با ل بربام تو

 

الی ای همه پر ،زدردی و خون

 

           قدیسان عالم،به پیشت زبون

 

الی ای همه،پـــورها راتوما م 

 

            بگو از برایم،سخن یك كلام

 

شهادت چه معنا دهد،پیش تو

 

              محبت نمودی،برآن خویش تو

 

شهادت درآن، وادی بی كسی 

 

            چنین دلربا بود،آ یا  بسی

 

اگر یاری از یاری، افتاد دور 

 

             تو میدانی ای ،خاك بیتاب وعور 

   

بگو شرح یك،فطعه وباب را 

 

             همه پاسداران، بی خواب را

 

بگو شرح بی تابی،سنگران  

 

            بده شرح بی خوابی،اختران

 

بدن شرح یك، پرده زان نینوا

 

            غم تیر وتركش،فغان و دعا

 

غم نوجوانان    ،سربند كو

 

               غم سنگران دماوند ،كو؟

 

كجارفت ،یاران وخوبان ما 

 

             همه دل ربایان، بی  ادعا

 

كجایند یاران،محبوب وناز 

 

               غریق دعا ،دركمین نماز

 

كجا رفت یاران من ،ای عجب

 

           كه جا مانده ام،دراین تاب وتب

 

کجا رفت یاران من ای عزیز

 

           که جامانده ام من درین خاکریز

 

تومیدانی ای،خاكریز وفا 

 

                چه معنا دهد،دوستیها صفا

 

تو میدانی ای،جنت وكوثرم 

 

            كه بعد از رفیقان،كجا ره برم

 

تو ای مهربان داریوشُ گواه

 

           صدا كن تو محمود را بانگاه

 

رفیقان من را ،چه كردی عزیز

 

         چه گفتند ،در پشت آن خاكریز

 

كجا رفت ،سردار نامی جنگ

 

            حسن باقری، در كمان چون خدنگ

 

كجا رفت، نجوای یاران من 

 

           به شبهای حمله، به دشت ودمن

 

كجایند پوران گمنام،جنگ 

 

              كه سربرنتابیده اند، از تفنگ

 

كجایند نا م آوران ،جهاد 

  

              كه جان را، برای دپو می نهاد

 

بگورستمی درزمان نبرد

 

              چگونه دعائی به لبهاش کرد 

 

كجایند،رزمنــــدگان جوان 

 

              بدون پــــــلاك،وبدون نشان

 

كجایند،یاران پاك امـــــــام 

 

              شهــــیدان گمنام ،امیر تمام

 

توئی شاهد .چشمهای ترم

 

             كه بعد از رفیقان، چه آمد سرم

 

توئی شاهد ،دردها، رنج من

 

         توئی مدفن ،بی شمار، گنج من

 

بود روزی ،آغوش خود وا كنی

 

       مرا در، درون خودت جا كنی

 

فراق عزیزان ،چه ها كرده وای! 

 

    حمیدی كه حر بود، چون برده وای!

 

خدایا نجاتی بده این( حمید)

 

كه جانش زهجران به لبها رسید

 

 

1:داریوش ریزوندی فرمانده گردان مالک اشتر که در آزاد سازی خرمشهر سهم بزرگی داشت

2:محمود شهبازی قائم مقام گردان مالک اشتر که ایشان هم درعملیات الی بیت المقدس سهم بزرگی داشت

3حسن باقری مسئول اطلاعات عملیات قرار گاه که شناسایی ایشان وتیم قدرتمندش باعث شد نیروی ما قبل از حمله معبر ها را باز واولین نیرویی که قبل از عملیات به جاده خرمشهر بصره وبه قولی خرمشهر اهواز رسید نیروهای اطلاعاتی حسن باقری بود

4:ابراهیم رستمی مسئول پشتیبانی جبهه وجنگ استان کرمانشاه

که بعاز عملیات بیتا المقد س در عملیات والفجر 8شهید شد

 

 

 

 




[ سه شنبه 17 آذر 1388 ] [ 09:15 ق.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

 

 

شب ا ست و،رو برویم ماهتاب است  

                    

 تما م گریه ی من، بی حساب است

 

 

شب ا ست و،نا له های بــــیكرا نم

 

 

 بسا ن فصل های، این كتــــاب است

 

 

شب است و،رازها یم گشت سنگین

 

 

 وپشت طا قتـــــم، در پیچ وتاب است 

 

 

شب است و،گُفتنی هایم چه بسیار

 

 

  وگوش عقل، با چنـــــگ وربا ب است

 

 

شب است و،آرزویم گشت خاموش

 

 

ورویاهای من،رنگ  حُبــــــــا ب است

 

 

شب است و،گُفتنی هایم همه درد

 

 

 واستعدا د تو ،دراجتــــــــــــــناب است

 

 

شب است و،یاد آن دیدار آخر

 

 

 چو دارویی،به نا سورم صـــــواب است

 

 

شب است و،یا دلبخند قشنگت 

 

 

 د ل خونین من ،را كامــــــــیا ب است

 

 

شب است و،وقت بیداری رؤیا 

 

 

ورؤیای وصالت،چون شــــــراب است

 

 

شب است و،گاه خود آرایی ماه

 

 

رُخت بنما عیان، كه آفتـــــــــــا ب است

 

 

 شب است و،گاه مُرد ن زود آمد

 

 

وچشما نم(حمید)د راضـــــــطراب است 

 

 

شب است و،رنگ خوابم دیدنی شد

 

 

ورنگ و بوی تو ،در رختــخوا ب است

 

 

 




[ شنبه 7 آذر 1388 ] [ 05:53 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 


بوی اسپند ،بوی كُندُر،

عطر چادُر،طعم شربت

 تو فضای شهر پیـــــــــچید،

شهر عزت شهر غیرت

یه طرف ،جوانی زیبا،

دُكمه هاشو هی میبنده


یه طرف،جوانی خوشحال،

داره با دوستش میخنده


یه طرف گرم تعاریف،

از زبان یه بسیجی

  یه طرف تفسیر دنیا،

توی  گوشه ی  دوئیـــــــــجی


یه طرف یه مادر پیر ،

قرآنی به سینه داره


  دســــت لرزان چش گریان،

دنبال یه نو نــــــــــواره 

 یه طرف یه پیرمرده،

مث كوه ایستاده والله

پرچــــــــــــمی بد ست را ستو،

 قرآنـــــی گرفته بالا


یه طرف دختركی ناز ،

پُرشرم گیسو كمنده


دنبا ل تا زه دا ما د ش،

زیــــركی دا ره میـــــــخنده


یه طرف دوتا برادر،

نوجون وسربه زیر

چون كه هیچ كسو،نداشتن

 هردوشون والله دلگیر


این یكی به اون یكی گفت،

داداشی خدا كریمه

 اگرم همـــــــــــین یه لحظه ،

 آخرای   زندگـــــیمه


خنده ای، یه شوخی خوب ،

 یه نظر، كه خوب ببینم


آخه فردا ،فرصتی نیست

روبروی تو بشیــــــــــنم 




[ پنجشنبه 5 آذر 1388 ] [ 02:18 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

من امشب شكوه ای دارم،زدست حضرت ادم

 

كه تا شاید د می گیرم،از آن بیداد گر دا د م 

 

به یك لحظه از آن مینو،مرا آورد دراین كو

 

 جهانی در ید من بود ،  چرا از پای افتادم

 

بیاای عشق جان افزا،دمی فازغ شو ازدنیا

 

كه این دنیای وانفسا،بكند از ریشه بنیا د م

 

بیاور خُم آتشگون،بده جا می ازآن میگون

 

زنم چنگی براین گردون،چوكاهی درره بادم

 

بیا ای عیسی مریم،براین میت بخوان یكد م

 

ورا آزادكن ازغم كه ازهجران چو فرهادم

 

بیا ای نم نم  باران ،براین خشكیده باغ جان

 

كه از دوری آن جانان،فلك خم كرد شمشادم

 

توانی نیست این پیكر،توسل جو(حمید)آخر

 

كه زلفینش بود محشر،بگورحمی كه افتادم 




[ پنجشنبه 21 آبان 1388 ] [ 11:58 ق.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

                          

 

 

 

       

موضوع شعر :انتظار غریب

 

پشت این پنجره ها ، اگر بمانم ، زبانم لال

 

و یا اگر ، نامی غیر تو بخوانم ، زبانم لال

 

در انتظار تو هر روز من با آئینه

 

راز ها دارم، كه اگر شكانم ، زبانم لال

 

نام تو چون دعاست ، هر صبح و شام

 

اگر غیر تو ، بخواند، زبانم ، زبانم لال

 

در آرزوی دیدنت ، شب گرد كوچه ام

 

سر از كویت اگر ، كشانم، زبانم لال

 

چودیدار سخت شد ، زمستان در پیش

 

تو را به هُرم نفس هایم ، ار بسوزانم زبانم لال

 

اگر، كه  لبانم، زند  تبخال،بر آن لب

 

 یادبود ،   تبخال  ؟؟بوسه و لبانم ؟زبانم لال

 

چرا هر صبح خوشحالم ، كه امیدم شده رویت

 

اگر امروز ، تورا ببینم و نخندانم زبانم لال

 

فرداها كه دیر، می آیند و زود، می روند

 

مرا  مباد گریز پائی ، زان دبستانم زبانم لال

 

شمیم بوی تنت، تمام فضای ذهن من

 

اگر نباری ، باران عطر، در گلستانم،زبانم لال

 

تمام ثانیه ها ، بی تو صد سال است

 

اگر تمام نشود ، انــتــظــار، این زمانم ، زبانم لال

 

 فروغ روی تو چون ، روشنی این كلبه است

 

مباد كه، در ِ ،این كلبه بی تو بچرخانم ، زبانم لال

 

روز مرگ من ، نزدیك است ، گام بردار

 

كه من از مرگ ، روی بگردانم ؟ زبانم لال

 

چكاوكی كه از غریبی، خواند دیشب مرد

می خواند پشت این پنجره ها، اگر بمانم ، زبانم لال

 

چو راه طولانیست ، و تنهایی عین مرگ

چگونه پای گذاری (حمید) در بیابانم ، زبانم لال




[ چهارشنبه 20 آبان 1388 ] [ 06:54 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

پرواز

 

سلام ای کسی که نمی شناسمت....

 

              اما......        ... اما از من دور نیستی

 

  .....گذشته ما

                  ..............................شاید برسد به   

       زمانی که آدم

                                 .....سیب را گاز زد

یا....زمانی كه ............

 

                            ....ما را با هم.......

   از یک گل آفریدند..

                       ..... ته مانده گلها.!

   در فضایی...

              ................تنگ   ... اما دور نیست که از ..

 

            این پیله ها

 

                         پرواز کنیم.............!!!!!




[ چهارشنبه 20 آبان 1388 ] [ 05:49 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

 

 

دیشب...

درباغ

به حرمت تو

 تمامی سفیدی هارا،

مهمان تنم کردم.

بیا

که دستهایم دارد

بی حس می شود

دیشب انگشتانم

 به ترازوی زمین

چنگ زد

ماه از من دور شد

کلا غ ها آمدند

شاخه ام شکست

اما

چشم هایم

 هنوز

بلور اجین است

تورا میکاود

وقتست ......بیا

کوچه هایم

 منتظر توست

که

 مهمان توست

 آفتاب.

ومن هنوز

درحال رکوع .       

 دیشب

 نا موقع اذان دادند

خوابمان.......گرفت

تو بیا ......

وای

 که چقدر خوبست

سوار پلکهایم

 شوی.

 

 

 

 

 




[ سه شنبه 12 آبان 1388 ] [ 12:07 ق.ظ ] [ حمید علی مددی ]

باز، كه رســـــوای جهانـــــــــــم كردی

 

همدم و همــــره، درد كشـــــــانم كردی

 

بعد یك عمر، نگهداری رازت، با جان

 

عاقبت، بهر چه، انگشت نشانم كردی؟

 

 من كه با خون جگر، راز تورا پروردم

 

 از چه اینسان، نگران، در نگرانم كردی؟

 

 

    من كه با یاد تو، هر شب ،غزلی ساخته ام

 

   از چه، در بادیـــه ی شعر، دوانــــم كردی؟

 

      من كه روزان و شبان، لال بدم، چون فانوس

 

     از چــــه، اینبار، نفس سوز زبانــــم كردی؟

 

   من كه چون جنگل افرا، گل یــــادت بودم

 

   از چه ای عشق نفس گیر، خزانم كردی؟

 

    من كه در كوچه، به یاد تو، همه می گشتم

 

   از چه، در كوی خودت، باز دوانم كردی؟

 

      من كه راز سر به مهرت، بخودم فاش نشد

 

     از چه، ای عشق، تو رسوای زمانم كردی؟

 

     من ،همه امیـــــد دارم، كه زمان برگـــــردد

 

     و همان كــــوچه، كه اول، شادمانــــم كردی

 

     كــاش دنــیا، به یكی آه من ،آند م میـــــمرد

 

     خود برفتــــی و، مرا، جامه درانــــم كردی

 

     گل یاد تو، چه زیباست، دل و جان (حمید)

 

     وین نشانی، كه قدش را، چو كمانم كردی

 




[ دوشنبه 27 مهر 1388 ] [ 03:22 ق.ظ ] [ حمید علی مددی ]
نظرات

 

 

 

گریه هامو كا ش می دیدی،  رنگ خون   رنگ شقایق

 

رنگ   د لو ا پسی من،  رنگ   گونه های      عا شق

 

گریه ها مو كاش   مید یدی،  مث  بارون      بهاری

 

مث  ساحل  واسه  دریا،   جای  پاها ت     یادگاری

 

 مث  یه  حوضك  كوچیك،  آرزوم   عكس   یه ماهه

 

اما  هی  دلم  توچنگش ،  قسمتش    شب     سیاهه

 

مث  یه  گل   توی  گُلدون،  چشا شو  به باغ  میدوزه

 

 قسمتش   ازهمه  دریا، جرعه ای     د ر ته    كوزه

 

سخته  رفتن، سخته  موندن، توی    د لواپسی   مُردن

 

سینمو   میدم  به  د ریا،  گُم   میشم،  موجو   سپُردن

 

كا شكی  این  پنجره  واشه، تا بیا د    بوی     بهاری

 

پر بگیرم ، من  دوباره، باغو    تو  چشا م     بكاری

 

كا شكی  این  پنجره  ها رو، توی  د یوار  نمی كاشتن

 

تا زه   ا ون   لحظه  تو  دنیا، حُرمت  عشقو  گُذاشتن

 

كا شكی  این  پنجره  واشه، تا كه   ا شكامو   میدیدی

 

شا ید   از  روی   رفا قت، ناز   اشكا  مو     كشیدی

 

كا شكی  این  پنجره  واشه ، آخه   وقت   مُرد نم  شد

 

شا ید  اون  دست  نجیبت،   تكسوار   بُرد نم      شد

 




[ یکشنبه 29 شهریور 1388 ] [ 03:36 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]




[ چهارشنبه 25 شهریور 1388 ] [ 04:26 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

 

 

موضوغ:انشقا ق عدالت                                  ص:1

 

سكوتی درخانه ی ،جانم نشسته            دودست ،پُرتمنایم شكسته

 

چوخواهم ازعلی،نامی برآرم              خودم را درنجف،جامیگُذارم

 

چودركوچه بگریم،درره دوست           همه دانم كه تنهاییم،ازاوست

 

علی   ،یعنی ازل تنها نشسته             دوزانو دربغل،با دست بسته

 

علی   ،یعنی ابد یعنی حقیقت            علی  ،یعنی نُبوت با شریعت

 

علی   ،یعنی كه راز عشق دارم         علی    ،یعنی چودریا بیقرارم

                   

علی  ،یعنی كه ای دلهای خاموش     علی در انقلابش،شُد  فراموش

  

سكوت عاشقان پرپیچ وتاب است       سكوتی اینچنین خود انقلاب است

 

علی    یعنی،ثقیفه بی اساس است      علی   یعنی،شریعت رالباس است

 

علی     یعنی،تقیـــــــُد برشهامت        علی      یعنی،ستون هرامامت

 

شجاعت را من از احمد بدارم           شهامت ذره ای از خاك یارم

 

شجاعت را چنین   معنا نمودم            شهامت را من از ،گردان ربودم

 

شجاعت در صفین همرزم من بود         لباسم از قفا شكل كفن بود

 

شجاعت در تنم، بیداد می كرد          سكوتم عشق را،ایجاد می كرد

 

شجاعت را ،به خندق كنده ام من      كه درهجران یاس شرمنده ام من

 

سكوتش را ،همه واگویه هایم          فقط چاه است رفیق مویه هایم

  

به شبهای فراق وبی پناهی              وجودم پر شد از عشق الهی

 

شبی كه دستهایم،یاس میبرد          شبی كه عشق را احساس میبرد

                                                                         ص:2

شبی كه خاكها را،خانه كردم           كه محرابی چنین ،ویرانه كردم

 

شبی كزغسل او،آب آبرو یافت        شبی كه موی غم برشانه می بافت

 

شبی كه ساقدوش ،خاك گشتم         سكوتی كردم و،كنجی نشستم

 

شبی كه یاس من را،دید پاییز         سكوتم برغضب،بُگزید پاییز

 

سكوتم یعنی ای یاس سفیدم           صدایی غیر نامت،كی شنیدم

 

سكوتم راكه قسمت كرده بودم        به زهرا تا رسید ، شرمنده بودم

   

تو میدانی چِِهِ در (چاه)دیده بودم     بدان روی تودر(چَاه)دیده بودم

 

زمین درآفرینش مرده دیدم            كه زهرا را در او پژمرده دیدم

 

به جان قالب تُهی كردست آنخاك     سراپای وجودش گشت نمنا ك

 

بیا همراز دردم ،چاه خاموش        كه بعداز احمدم گشتم فراموش

 

چوپهلوی تو را این چشم دیده        ازاین نامردمیها،اوبریده

 

بیا پهلوی احساسم،توبنشین          بیا ای مهربان یاسم ،تو بنشین

 

بیا همراه من ،ای پاكدامن           بَرَم این یادگارانت، كجا؟ من

 

حسن را درمدینه میگُذارم            كه داد از دامن گردون ،برآرم

 

سكوتم را همه قی كرد درطشت        حسن غم را همه می كرد درطشت

 

سكوتم باحُسین آواره كردم              عدو ازكاكُلش بیچاره كردم

 

سكوتم با حُسین بر(نی)نمودم          اسیری را چو زینب می سرودم

 

سكوتم باعباست ،دیده بودم             طمع از علقمه،بُبریده بودم

 

كنارعلقمه ،تامست گشتم                زخجلت در برت ،بی دست گشتم

 

لبانم راكه روزی،ذكرحق بود          میانش یا حسین و،یا شفق بود

 

دودستانت كه روزی یاورم بود        بُریدند چون عطش آب آورم بود

 

خجالت میكشد،سیراب ازآب             كه عباس تشنه لب،برگشت بی تاب

 

كنون دركوچه های شهر آرام             زنم از خون دل ،جام از پی جام

 

كنار خیبر یادت نشینـــــــم                 خبرازخیبریان،میگُزینم

 

اگر صددرب خیبر،پیش رویم          زجایش میكنم ،وزعشق جویم

 

اگر خیبر زمن ترسید ،آنروز          بدان ذكرت به لب شد،آتش افروز

 

كُجا من تاب خیبرها بدارم              كه رفت ازمن ،قرار كارزارم

 

كجامن سینه ام ،آرام گیرد             كه این آهوبچه ،كَی رام گیرد

 

زمانی كز فلك میكرد،انفاق            همه درنهروان ،گشتند چون فاق

 

دودسته گشت،همه دلهای بیدار          كه قُرآنها ،نفاق كردندبردار

 

به نیزه تا بدیدم ،ماه قُرآن               برون از دل ،برآمد آه قُرآن

 

چو دیدم انشقاقی،فرق خودرا            به (فُزتُ رب) نمودم غرق خود را

                                                                           ص:3

 

چو آن ملعون به دستانش مرازد       چوفرقم باز شد،این پرده را زد

 

لبانم را كه غرق از نام رود است     به  (فُزت ورّب كعبه) سرودست

 

سحرخونین شُد از، دریای خونش    زمان خجلت زده،در پای خونش

 

زمین خالی زعشقی،لافتی شد          چو فرقی،درسحرگاهان دوتا شُد

 

چومحراب اینچُنین،گُل كرددرخون    ستاره برنماز،مُل كرددرخون

 

چودیدارش،به یك خنجربباید          قلمها از خجالت فاق زاید

 

خجالت چون كشید،ازفاق قلم ها         به فرق تا میرسد،می اُفتد ازپا

 

كه تنها فاق مولا،حق سُراید           كه تفسیرانشقاق،ازكلك ناید

 

خجالت می كشد،این مركب نی        كه تاسرمیشكافد،خون كُند قی

 

اماتاواژه ی فرق،می نگارد           زند نعره،عدالت داغ دارد

 

زمین سرچشمه ی رودم كُجارفت؟    زمان آن گُردمحبوبم،كُجارفت؟

 

توانی نیست ای گردان گردون        چه گوید این (حمید) از مركبی خون

 




[ شنبه 21 شهریور 1388 ] [ 10:57 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

عروس پلاك

 

می شناسمت.....

چه بوی دل انگیزی داری....بچه ها ..به تو .

می گویند ...چفیه

چه شنیدی؟ ...

راستی در عبادت چكاوك ها ...    

چه خواندی؟

....در زخم ....بالهایش...

كه سبز ترین لبخند را

........... نثار خاك كرد

می شناسمت.........

قمقمه ی خالی...!!!!!

كه ..در تو جای می گرفت دریایی

اما..... چراهمیشه لبانت.....خُشك بود؟!

     چه ریختی؟

          در.....

سربند خاكریزها..      كه هنوز....

زمین....  

عطشناك دنبال جـــــــــــــــرعه ای.......

از    دریای توست!!!

می شناسمت      ...........

چه ماشه ی   نـــــــــــــرمی......!!!!!!!!!

چه صدای ... دل انگیزی......چه..سرودی.؟

در(قــــــــــــــــربۀ الی الله)

چه گفتی ؟    .....

كه هنوز!!!!!

تاریخ تفسیر آیه ای از

                      سوره ی

تورا تفسیری آنگونه ..... نتواند...........!!

می شناسمت....

سینه سپر كرده ای چه قشنگ   ... 

بچه ها ی ....  عاشق به..    به تو می گویند...سنــــــــــــــــــگر

راستی چقدر بزرگی....كه هنوز جا داری

تا تاریخی........ از عاشقان را

  در كوچه باغهای خاطراتت

   ........پذیرا باشی

میشناسمت    ...........  آی زانوانی

كه به خاك اُفتادند

...........       وقشنگ ترین سجده را مهیا

كرده    ... ذكری از عشق.................

 خواندی

چه گفتی ....راستی .!!!!

.....  كه هنوز كوههای سربه فلك كشیده

گوش میدارند، وزمین .....  درانتظار

واگویه های تو...................... به گلهای

 سرخ آغوش

نشان میدهد.....

شاید عطر نفس تو......... چنین.!!

 بیتابش كرده دوست من

 

گــــــــــــــــــــــــــل ســــــــــــــرخ

 شمعدانی..........

  میشناسمت........

مسئولین...به بچه ها می گُفتند...

 مواظبت باشیم

اما نه...........

.....تو مواظبمان بودی

  راستی چه نامت بود........

.پــــلاك؟

چه آیه ای را در....خودت حفظ كرده

ای......كه هنوز...

سالهاست  در صحافی زمین.......

      بهترین نشانه ها

را.....بر دیوان ...

عشق سروده ای  ....كه حتی.....

ابر وباد و

مه خورشید  ..نتوانسته 

 من را از

 دیوانم ........جدا سازد

   شاید رمــــــــــــزعبور

عشق بود ی..............بر

 راههای آسمانی...

واما...................................!!!!!!!!!

چرا خیلی ها...تو را شبی  ....   ،

كه عروسیشان بود .....

پاره كردند.!!!!!!!!!!

چرا هنوز تاریخ وبشریت  ....

نمی تواند ....

راهی به این ...وصلت ..ببرد

شاید عروس پذیرای این بود؟؟؟؟؟؟

میشناسمت.............

آی مُكعبی

كه نوشته ای بر .....چهره داری

نام:گمنام.............

فرزند:روح اله.............

محل تولد:ایران..............

راستی ..تو برای هر كس ناشناسی..!!

       برای من عین

 شناختی......

تو همانی.......كه پلاك را بریدی؟.!!!!!!!

راستی وصال چه زیباست.......

      برای تو

هنوز دنیا ..درآرزوی ......نامت..

برگه های تاریخش را ...

حریصانه .....ورق میزند

شاید ......تو را 

 و ....عروست را ..

بشناسند

اما من می شناسمت ......

تو را در شب زفاف

                                           .........دیدم

كه حنا بسته بودی...!!!؟

دویدی...حتی بر نگشتی مادرت را ببینی...........

و اشكهای مرا.............

كه برای .... نمناكی

                            راهت چكید.!!!!!!!

 

 

 

 

 




[ جمعه 13 شهریور 1388 ] [ 08:06 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

 

باد.....

 

پیچید..........

 

میان گلــدسته ی نور...

 

كنــــــگره ها...

 

مملو ،از عطر خیــــــــال

 

                                 چشم هایی..

به تمنای ..وصـــــــــــــال

 

دستها یی...

 

به فراخــــــــــــی ،..نیــــــــــــــاز

 

من از آن دورها می آیــــــــــــــــــــم...

 

                                         سائل...........

تا وضویی سازم

 

از...............              (  پاشنه ی پای كودكی دلبند)............

 

و...شفـــــــــا میدهد...    آوازه ی ..... رود

 

باد....در چاد ر ....مشكی،

                                           .چه هویداست....

 

و..نمازی،...   كه در من جاریست

 

بعد تكبیرة الآحرام،.بـــــــاد،......   درفضای چادر،، مشـــــكی یار

 

                 بعد،...قد قـــــــــامت ...........        پرگار وجود.

...

سجده ام....................نقطه ی ثابت....  پرگاری است

 

كه همه ،.با ..همهمه ....محـــــــــــــــــــــــو......

 

  .زیبایی سجاده ی ..مــــــــــــــــــــــــن

 

غرق دریای دعای......گل  سرخ..

 

كه بیفتــــــــــــــــاده .به رود..

 

من....آزاد ورها   ...اقتدا .میــــــــــــــكنم.....

 

 اكنون به بلـــــــــــــــــندای وصـــــــــــــــال.

 

دل سپـــــــردم .به رود ..

                                 به... بـــــــــــــــــــــــــاد

 

غرق دریای....نیـــــــــــــــــاز......

 

روبرویم ،با ناز،چادر،مشكی او ...........

 

                                         اهتــــــــــزازش..پیدا

 

پشت هر...سجـــده ی من...

                                      یك جهان ..در سجــــده...

.

بادپیچیـــــــــــــــــد.........

 

میان كنگره ها.

 

وصدایی ....درجـــــــان

 

                             لبیــــــــــــــــــــــــــــك .........

 

                                                       اللهم ..لبیك




[ سه شنبه 27 مرداد 1388 ] [ 01:52 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

تعداد کل صفحات : 6 :: ... 2 3 4 5 6

درباره وبلاگ

از اینکه با آمدنتان به این وبلاگ وسر زدن به کلبه ی حقیرم، شریک در احساسات تلخ وشیرینم شده اید. بسیار سپاسگذارم .وقدم بر دیده گانم گذاشته ، هر چند دنیای مجازیست ،وتنها پذیرایی من دل نوشته هایم میباشد ،وخارج از این دنیای مجازی نیست تا همانگونه ،که در خور شماست پذیرایی کنم .لذا برمن ببخشایید...
ودوست دارم شما رد پایتان را ، بر این معروضه ها ودیدگان من، با ارسال رهنمود ها ونظرات خود به یادگار بگذارید ممنون ودعا گو...
موضوعات
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir
جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ



دریافت كد ساعت
خطاطی نستعلیق آنلاین