تبلیغات
شعرادبیات مقاله

شعرادبیات مقاله
شاعر نی ام وشعر ندانم که چه باشد من مرثیه خوان دل دیوانه ی خویشم
نویسندگان
نظر سنجی
نظرات شما با ارزش ترین هدیه است



لینک دوستان

 

 

 

 

 

 

 

 

موضوغ:انشقا ق عدالت                                  ص:1

 

سكوتی درخانه ی ،جانم نشسته            دودست ،پُرتمنایم شكسته

 

چوخواهم ازعلی،نامی برآرم              خودم را درنجف،جامیگُذارم

 

چودركوچه بگریم،درره دوست           همه دانم كه تنهاییم،ازاوست

 

علی   ،یعنی ازل تنها نشسته             دوزانو دربغل،با دست بسته

 

علی   ،یعنی ابد یعنی حقیقت            علی  ،یعنی نُبوت با شریعت

 

علی   ،یعنی كه راز عشق دارم         علی    ،یعنی چودریا بیقرارم

                   

علی  ،یعنی كه ای دلهای خاموش     علی در انقلابش،شُد  فراموش

  

سكوت عاشقان پرپیچ وتاب است       سكوتی اینچنین خود انقلاب است

 

علی    یعنی،ثقیفه بی اساس است      علی   یعنی،شریعت رالباس است

 

علی     یعنی،تقیـــــــُد برشهامت        علی      یعنی،ستون هرامامت

 

شجاعت را من از احمد بدارم           شهامت ذره ای از خاك یارم

 

شجاعت را چنین   معنا نمودم            شهامت را من از ،گردان ربودم

 

شجاعت در صفین همرزم من بود         لباسم از قفا شكل كفن بود

 

شجاعت در تنم، بیداد می كرد          سكوتم عشق را،ایجاد می كرد

 

شجاعت را ،به خندق كنده ام من      كه درهجران یاس شرمنده ام من

 

سكوتش را ،همه واگویه هایم          فقط چاه است رفیق مویه هایم

  

به شبهای فراق وبی پناهی              وجودم پر شد از عشق الهی

 

شبی كه دستهایم،یاس میبرد          شبی كه عشق را احساس میبرد

                                                                         ص:2

شبی كه خاكها را،خانه كردم           كه محرابی چنین ،ویرانه كردم

 

شبی كزغسل او،آب آبرو یافت        شبی كه موی غم برشانه می بافت

 

شبی كه ساقدوش ،خاك گشتم         سكوتی كردم و،كنجی نشستم

 

شبی كه یاس من را،دید پاییز         سكوتم برغضب،بُگزید پاییز

 

سكوتم یعنی ای یاس سفیدم           صدایی غیر نامت،كی شنیدم

 

سكوتم راكه قسمت كرده بودم        به زهرا تا رسید ، شرمنده بودم

   

تو میدانی چِِهِ در (چاه)دیده بودم     بدان روی تودر(چَاه)دیده بودم

 

زمین درآفرینش مرده دیدم            كه زهرا را در او پژمرده دیدم

 

به جان قالب تُهی كردست آنخاك     سراپای وجودش گشت نمنا ك

 

بیا همراز دردم ،چاه خاموش        كه بعداز احمدم گشتم فراموش

 

چوپهلوی تو را این چشم دیده        ازاین نامردمیها،اوبریده

 

بیا پهلوی احساسم،توبنشین          بیا ای مهربان یاسم ،تو بنشین

 

بیا همراه من ،ای پاكدامن           بَرَم این یادگارانت، كجا؟ من

 

حسن را درمدینه میگُذارم            كه داد از دامن گردون ،برآرم

 

سكوتم را همه قی كرد درطشت        حسن غم را همه می كرد درطشت

 

سكوتم باحُسین آواره كردم              عدو ازكاكُلش بیچاره كردم

 

سكوتم با حُسین بر(نی)نمودم          اسیری را چو زینب می سرودم

 

سكوتم باعباست ،دیده بودم             طمع از علقمه،بُبریده بودم

 

كنارعلقمه ،تامست گشتم                زخجلت در برت ،بی دست گشتم

 

لبانم راكه روزی،ذكرحق بود          میانش یا حسین و،یا شفق بود

 

دودستانت كه روزی یاورم بود        بُریدند چون عطش آب آورم بود

 

خجالت میكشد،سیراب ازآب             كه عباس تشنه لب،برگشت بی تاب

 

كنون دركوچه های شهر آرام             زنم از خون دل ،جام از پی جام

 

كنار خیبر یادت نشینـــــــم                 خبرازخیبریان،میگُزینم

 

اگر صددرب خیبر،پیش رویم          زجایش میكنم ،وزعشق جویم

 

اگر خیبر زمن ترسید ،آنروز          بدان ذكرت به لب شد،آتش افروز

 

كُجا من تاب خیبرها بدارم              كه رفت ازمن ،قرار كارزارم

 

كجامن سینه ام ،آرام گیرد             كه این آهوبچه ،كَی رام گیرد

 

زمانی كز فلك میكرد،انفاق            همه درنهروان ،گشتند چون فاق

 

دودسته گشت،همه دلهای بیدار          كه قُرآنها ،نفاق كردندبردار

 

به نیزه تا بدیدم ،ماه قُرآن               برون از دل ،برآمد آه قُرآن

 

چو دیدم انشقاقی،فرق خودرا            به (فُزتُ رب) نمودم غرق خود را

                                                                           ص:3

 

چو آن ملعون به دستانش مرازد       چوفرقم باز شد،این پرده را زد

 

لبانم را كه غرق از نام رود است     به  (فُزت ورّب كعبه) سرودست

 

سحرخونین شُد از، دریای خونش    زمان خجلت زده،در پای خونش

 

زمین خالی زعشقی،لافتی شد          چو فرقی،درسحرگاهان دوتا شُد

 

چومحراب اینچُنین،گُل كرددرخون    ستاره برنماز،مُل كرددرخون

 

چودیدارش،به یك خنجربباید          قلمها از خجالت فاق زاید

 

خجالت چون كشید،ازفاق قلم ها         به فرق تا میرسد،می اُفتد ازپا

 

كه تنها فاق مولا،حق سُراید           كه تفسیرانشقاق،ازكلك ناید

 

خجالت می كشد،این مركب نی        كه تاسرمیشكافد،خون كُند قی

 

اماتاواژه ی فرق،می نگارد           زند نعره،عدالت داغ دارد

 

زمین سرچشمه ی رودم كُجارفت؟    زمان آن گُردمحبوبم،كُجارفت؟

 

توانی نیست ای گردان گردون        چه گوید این (حمید) از مركبی خون

 




[ شنبه 21 شهریور 1388 ] [ 09:57 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

از اینکه با آمدنتان به این وبلاگ وسر زدن به کلبه ی حقیرم، شریک در احساسات تلخ وشیرینم شده اید. بسیار سپاسگذارم .وقدم بر دیده گانم گذاشته ، هر چند دنیای مجازیست ،وتنها پذیرایی من دل نوشته هایم میباشد ،وخارج از این دنیای مجازی نیست تا همانگونه ،که در خور شماست پذیرایی کنم .لذا برمن ببخشایید...
ودوست دارم شما رد پایتان را ، بر این معروضه ها ودیدگان من، با ارسال رهنمود ها ونظرات خود به یادگار بگذارید ممنون ودعا گو...
موضوعات
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir
جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ



دریافت كد ساعت
خطاطی نستعلیق آنلاین