تبلیغات
شعرادبیات مقاله

شعرادبیات مقاله
شاعر نی ام وشعر ندانم که چه باشد من مرثیه خوان دل دیوانه ی خویشم
نویسندگان
نظر سنجی
نظرات شما با ارزش ترین هدیه است



لینک دوستان

 

  حکمت وزیدن باد رقصاندن

                                      برگها نیست

 

  امتحان ریشــــــــــه هاست   

 

 

كاروان كه ربه لا :        باتوجه به اینکه خیلی از دوستان فارسی زبان ولهجه های مختلف معنی این شعر را خواسته بودند لذا در پایین معنی سطر به سطر ان را عرضه کردم انشالله مورد قبول کاروانسالار عشق و........ 

ودوستان با زبان کردی کلهری که ریشه ای بزرگ در تاریخ فرهنگ ایران زمین دارد مقداری آشنا شوند امیدوارم با نظرات ارزشمند خود مرا به مهمانی عقایدخود دعوت کنید                                                                                                                                                                                                                                                                                       

                                                                                      

كاروا نیگ   كه فتهَ   ری،   ئوره یلِ  د  نیا   باریه               

                                       سَه ر   سواریگ  ها   نُوای ،  دایم  په ژاره كاریه

ده یشت مه شعر ول كرده ن،صه د  شورمه حشرهاله گیان

                                  هم كه فه ن هاوردِ نَه و،هم  سر و له ش  سه ر واریه

مه عرفت تاچی له گیان،دی عشق ئاگرخه ی له دل

                                              دلنیا پا نا سَه مه یدان ،دل له گیــان بی زاریه

شور صه د   شارِ   شِلِخ  ، ها له  هر یا   هو و یان

                                            زامِ خیـــونِ هه رچی  ئایم، بار یَه ی بِن وا ریه

قافله پا نا وه مه یدان، ده یشت ئاگر   دی وه چو

                                          وه ت به لاگامِــــــد بنه وَه ر،كه ربلا ری وا ریه

یكصدوپنجاو وشَه ش كه س، هه م ته رازخِلقَه تِن

                                     یا نی ئی جِــــن ومَه له ك ،ئمرو  به شه ر ها وا ریه

خوَرخِجا له ت سِر خیه وكِرد،  زَیو له شه رمی  بِرشیا د

                                 خاكِ سیُو ور  بیو  وه خَه زَو ،وه ت ای فه لك زِ نهاریه

ئاو شیرین  شور بیو ، هاو مه زه ی  ئه سریلِ ئَور

                                وه ت مـِـنا لی دیمه  مه ردُم، یَه ی  تِكه ی  من    چاریه

که ئبه ده س نا له زرانی،تا ته ماشا کرد دو ده س

                                 به ین    ئاو  ئلقه مه   ومی دان ، ،عه جو  ئاو  هار یه

خَه نجَه ری  جورِ  غَه ریبیگ، سَه ر دیا  لَه ی سانِ سخت

                               وَه ت  مَه بادا  كُول بِه مینـــم، چیوون  كُولی   تی  ماریه

یه ی كه ما نیگ  دَه س  بِرد و، یه ی  تیرِ سه لِق هَل شِكان

                          وه ت دَه م  و چَه و  دیو رِه نم ، اِی هه ر  سه یـهَ  بی ماریه

دی که مان زانی ئه رای چوه ،تا قیا مه ت خه م بیو وه

                              له  خجا له ت  سه ر  چه مان،  دی  تا  ئه بد  خه م  باریه

یه ی  كُو نَه ی   و ِشكی له ئَوبه ر ،ئور خم  هاورد وه  سه ر

                          وه ت  بزانن  هی كه سان،  بــی ده س   بَه رِم  سه ر دا ریه

 

تا ئه طه ش ئاو دا له ده س ،دی فرات شه رمه نده بیو

                                 بی  قه راره       ئاو  عه لقم ،تا   گو مه یل   دل داریه

یه ی  ده فَه  لَو  به رزیه و، مانگی  هه لات  وَه ت  هَه ی  بِرا

                                 دلنیا  بیوم تا    شِـــه نَه فتم،  دَه نگ   شـــین  گا فاریه

تا به لوزه  دا  له  داوان ، ئاگر  ئو  روژه  به زان

                                 تا قیا مه ت سه رد  نیودن  ،چیون  ئه طش  په روا ریه

كاروان  با نگ  دا  له  بال، هی شتاد  و چوار  كه س  بیون  ئه سیر

                                  گام  دِل  دی  ری  نَه كِرد،  وه ت ده یشت پر له خاریه

صه  د  بیاوان  طه ی  كِردن،  صه د شار خاموشان  چَه مین

                               قَه صر  یه ی     مه لعون  نا پاك،      شــایه ت رفتا ریه

خُور  خِجا له ت   بیو  له ئی ،،هفتاد و دِه  خُور  بان  نَه ی

                           نه ی له هِجران  داله  پَی، وه ت  خُور  وه  نه ی ؟دی ئاریه

زیو  له ئَو روژه  دَه مَو  گِرد، هه رچی  خویدن  سیر  نیه ود

                              وه ت  به نور  ای  عا قله یل ،  كه ربُ  و بلا  یه   ژا ریه

زا ر و زیو پر بیو له خییون،دی ده یشت  سیر ئاوه  به زان

                                  له ش  خو ره  سوزه      له مه یدان ،دا یه لا ره لاریه

شور صه د  مه شعر له گیان،. بیو  كاروان  عا شقه یل

                                وه ت   به نو رن   وه ی (حمید)،  ئو ریل   د نیا  با ریه

 

 معنی فارسی:

 

تقدیم به کسانی که دوست دارند با زبان کردی کلهر اشنا شوند

 

 

کاروانی راه افتاد که تمام ابرهای بارانزا راهمراهی میکردوبار او ابرهای غمگین

فرمانده ای در جلوی ان درحرکت است که بسیار غمگین ودلشوره همراه اوست

 

بیابان مشعر الحرام را رها کردند که شور صد صحرای محشر درجان دارند

هم اینکه کفن آورده اند واز فرط عشق سرهایشان روی بدن سنگینی میکند

 

شور صدها شهر شلوغ عشق در هر ذکر یا هوی آنا ن نهفته ودرسماع افتاده اند

دردزخم های بشریت از ازل تا حالا تنها در یک قسمت از بار های کاروانست

 

معرفت تا دردل نشست دیگر عشق آتش به جان می افکند

دل بیزار از تمام تعلقات به میدان آمده و دل از جان بخاطر حجاب افکنی بیزار است

 

کاروان پای به میدان گذاشت دید که از بیابان غیر هرم آتش چیزی نیست

کاروانسالار گفت ای بلاپش آی که در کربلا غیراز همواری عشق چیزی نخواهی دید

 

156 انسان که در کاروان هستند همتراز خلقتند وافرینش محو امروز خواهد شد

یعنی ای جن وبشر وکائنات امروز بشر برای اشرف بودن خویش فریاد میکشد

 

آفتاب از خجالت سرخ شد زمین از شرم برشته شد  انچنان گرم که زبان قاصر

خاک با آنکه برشته شده وقیامتی سوزان بود گفت ای فلک امان بده بر کاروان عشق

 

آبشیرین شور شد همچنان که  مزه ی اشکهای ابر  که در این غم خواهد گریست

فریاد کرد ای فلک من بچه ای را دیده ام که یک چکه از من اورا سیراب میکند

 

کعبه دست بر زانو نشست تاانکه نگاه کرد دو دست عشق چه عاشقانه جداشد

برای بردن آب القمه عجب میر آب وعجب سقاییست

 

یک خنجر عین یک غریب سرخود را به سنگ سختی میزد وباناله میگفت

 که میخواهم تیز شوم زیرا کند بودن باعث شیرین تر شدن این عشق میگردد

 

کمانی هم دست دراز کرد ویک تیرسه شعبه برداشت

فریاد زد که این سه عضو را میدوزم زیرا چشمها ودهان او بیمار عشقست

 

میدانی چرا کمان تاقیامت خم شده وپشت راست نمیکند

از خجالت خم شده او تا ابد غمگین ترین خواهد بود

 

یک مشک خالی ولی خشک باغرور از اشک ابرها پر شد ولبریز گردید

گفت خوب نگاه کنید امروز سرداری مرا میبرد وسقاست که دست هایش را میدهد

 

تا کوه عطش آب را در کف دست نهاد وریخت آب القمه شرمنده شد

بیقرار شد القمه به تلاطم افتادزیرا دید کفهای عطش آب را برگرداند

 

یک دفعه از بلندای پشته ای یک ماه طلعت ایستادوفریادزد که ای برادر

دل از همه بریدم تا صدای واویلا را شنیدم ودیگر صدایی از تو نیست

 

تا آتش در دامان افتاد آنروز بدان تاقیامت آتش از شرم سرد نخواهد شد

وتا ابد شرمنده است زیرا پرورده ی دست عطش آنروز است

 

کاروان به هم ریخته پرواز کرد84 نفر اسیرشدند

گامهای دل هم راه نمیرفت گفت بیابان وخار    وپای    برهنه؟

 

صدها بیابان طی شد صدها شهر مرده گذر کردند تا

اینکه به یک قصری رسیدند که ملعونین وناپاکان شاهد بودند آن ماه گونه چه پیامی داد

 

خورشید خجالت کشید از این 72 خورشیدی که برسرنی هاست

نی از هجران بند بند شد وگفت آفتاب بر نی؟   این بسیار ننگ است برمن

 

زمین از آن روز دهانش را باز کرده وسیر نمیشود

گفت نگاه کنید قصاص این کشتار در کربلا جز این نیست

 

زمین عطش زده ی کربلا پر شد از خون وسیراب خون شد

ببین مادر برای جنازه ی آفتاب سوخته ی شهدا چه لالای را باحزن میخواند

 

کاروان عاشقان را شور صدها بیابان مشعر در جان بود

گفت (حمید)راهم نگاه کنید که از هجران ما ابرهای باران زای عالم را به دوش میکشد

 

(منتظر نظرات شما عزیزانم هستم وبه گرمی تمام مشتاق زیارت نظر شما)

 

 

 




[ پنجشنبه 3 آذر 1390 ] [ 11:48 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

نمایش نظرات 1 تا 30

درباره وبلاگ

از اینکه با آمدنتان به این وبلاگ وسر زدن به کلبه ی حقیرم، شریک در احساسات تلخ وشیرینم شده اید. بسیار سپاسگذارم .وقدم بر دیده گانم گذاشته ، هر چند دنیای مجازیست ،وتنها پذیرایی من دل نوشته هایم میباشد ،وخارج از این دنیای مجازی نیست تا همانگونه ،که در خور شماست پذیرایی کنم .لذا برمن ببخشایید...
ودوست دارم شما رد پایتان را ، بر این معروضه ها ودیدگان من، با ارسال رهنمود ها ونظرات خود به یادگار بگذارید ممنون ودعا گو...
موضوعات
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir
جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ



دریافت كد ساعت
خطاطی نستعلیق آنلاین