تبلیغات
شعرادبیات مقاله

شعرادبیات مقاله
شاعر نی ام وشعر ندانم که چه باشد من مرثیه خوان دل دیوانه ی خویشم
نویسندگان
نظر سنجی
نظرات شما با ارزش ترین هدیه است



لینک دوستان

 

 

 

صدای گریه می آید، بیا تا هم صدا گردیم

                                            

                                       به ركن كعبه ی دلهاعلی لافتی گردیم

 

شویم همراز بیداری،به شبهای فراق او

 

                                    دمی از خود ،برون آییم وباغم آشناگردیم

 

سُكان كشتی ایمان ،به دست ساقی كوثر

 

                                     رها گردیم دربادو،به امواجش فنا گردیم

 

سرود عشق می بینی،كه گُل سرمیدهد امشب

 

                                        بیا تا همنوای ناله های،مُرتضی گردیم

 

گمانم شب دگر،ازبودنش شرمنده می باشد

 

                                        بیا تا راز دار،صاحب فرق دوتاگردیم

                                                                  

 

دگرازدوری جانان،چوجانش برلب آمد او

 

                                 بیا كز هُرم انفاسش،دمی چون كربلا گردیم

 

چه تنهایی حُزن انگیز،بشُدمُستولی جانم

 

                                  بیا تا قسمتش سازیم،چرا از او جُدا گردیم

 

شبیه سایه ای آمد ،میان كوچه های غم

 

                                    بیاخورشیدرا پایین،كشیم ورهگُشاگردیم

 

چراكعبه گریبان را،زشوق روی اوبشكافت

 

                                      بیا تا ماهمه یكدم،چو كعبه باوفا گردیم 

 

گریبان چاك كُن ای جان،شقایق برزمین آمد

 

                                  بیا كَز هجر روی گُل ،رفیق اشكها گردیم

 

قمردرعقرب است ای جان،خُدایا پس قیامت كو

 

                                كه شب با روز درآمیخت،پیشانی دوتا گردیم

 

همان لحظه كه پهلویم،شكست ازباد پاییزی

 

                                بیاهمسان اسماعیل،ذبیحی ماسوی گردیم

 

شكسته بالهای من،به گاه كوچت ای یاسم

 

                                    كه آزادم ازاین دُنیا،بده بالم رها گردیم  

 

شریك رازهای من ،علی ای قطب اعجازم

 

                                 قبولم كُن كه تا شاید(حمیدت)رافدا گردیم             

 

 

 

 

 

                                          

 

 




[ یکشنبه 22 آذر 1388 ] [ 03:53 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

اگرشهدی،اگرشیرین،اگرماهی اگر پروین

 

تورامی جویم ای یا سین،ای صورت حورالعین

 

جما ل توبه زیبا یی،برد صبر وشكیبا یی

 

چرابرما نمی آیی،ا لی ای یا رنا زُك بین

 

مُحبت زنده می سازد،به هر عا شق كه جا نبازد

 

رَهی  بر ما لكش نازد،چراسا زی مرا غمگین ؟

 

تو مولا یی ومن بنده،كه با عشقت شد م زنده

 

به مسلخ میزنم خنده،چوبینم روی تورنگین

 

الی ای یوسف كنعا ن،عزیز مصر رامهما ن

 

بكُن یا دی تو ازآن جان،بیا بیت الحزان رابین

 

كُجایی ماه تا با نم،مرا درخود مپیچانم

 

چو دریا غرق طوفا نم   بیا آرامشم بُگزین

 

ای جایگهم كویت  بهتر زفلك رویت

 

ای بسته به هر مویت  صد غافله ی سنگین

 

(حمید) آن عا شق زارت،بیمار به دربارت

 

از لفظ شكر با رت،او را تو بده تلقین  

 




[ شنبه 21 آذر 1388 ] [ 08:35 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

قش کرد

 

من ..

نقا د..نیستم...نقد هم نمیكنم....اما

میدانم،كه نقد از،سه حرف (ن)و(قاف)و(دال)

شكل گرفته..

نون..مرا ..به یا د..عطر نان تازه ای می اندازد ...

 

كه حتی...لقمه ای.از آن میتواند گرسنه ای را

ازمرگ نجات دهد.

.

مگر در آفریقا ....

تشریح پوست واستخوان نمی بینیم؟..

 

وقاف آن مرا به یا دبلند ترین قله ی عزت

واساطیری................

 

ودال آن مرا به یا دانحنای كهنسالان وسخاوت

آزادگان..........

اما چرا؟

راستی دیگرواژه ی بلبل این پرنده ی

هزارگویش..........

 

به كلاغ رسیده...........

وهی با سه حرف با لا بازی می كنیم........

 

چرا حرفی از طاووس نیست؟؟؟؟؟؟؟

 

این عجایب هزاررنگ آفرینشًًًٍ...

 

شاید مثل نقا شیهای جدید كه رنگ را ..

 

بربوم می پاشند...

 

وبعد خاكستر وبعد رویش راه میروند....

 

وبعـــــــــــــد

 میشود ....................................خلاقیت.......

 

مونا لیزا---- هم خوابش برده...........

 

ودر این عصر،، یخبندان احسا س..

 

عاطفه ..به سیگار.كنت ..مبدل میگردد.

 

وشاید در سالیانی نه چندان دور،بهترین

 شاعران،تنها.

 

از آهن بسرایند،..وچمنزارها وگلها به صند لیها یی

.

فولادین ....تغییر چهره دهند.

 

چرا ما ..تغییر می كنیم؟؟؟مگر نه اینكه دلهایمان

این مخازن

بزرگ احسا س وعاطفه.   تنها خدا در او ،و عشق

در اوست

بیاییم ،زنجیری.بر پاهای راهوار دل نزنیم.......

 

آزادش بگذاریم.....تا فراخ بال از ..

 

پست مُدرن ها بگذرد..

 

مربع ها را باز كند ..تا از پُست مُدرنها... غزل

 

نو...وكلاسیك ها..

 

خطی بسازد و به پای نهر آبی برسد.

 

كه دختر كان .روستایی .به صف برای..بردن آب

 

آوازی از آینده میخوانند................

ازادش بگذاریم...شاید شاید.. با گنجشكی دركنار

ضریحی مطهر و

قشنگ..پیامی از لطافت را زمزمه كرد.

 

شاید با دستهای پینه بسته ی یك كشاورز...

دانه های عشق كاشت.....

شاید با گرمای ،،تنور یك خبا ز ..سفره ها را .پر كرد

 

از صندلی ها جدا شویم..از سیگار كنت ..از روزنامه

 

 های پهن شده

 

از كفش های تا به تا.....از اهن های سردی كه

 

همه ی ما اسیرش

خواهیم شد .وبه جبـــــــــــــــــــر و به تعریف دل

 

نبندیم.

بیاییم.زمین را محسور رویاها یی كنیم..كه

 

 

اجدادمان آنها را درك كردند..

 

آنها چه قشنگ این تازگیها را..

 

در ابر ها باریدند.

 

و ..چه...شیرین.....بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود




[ شنبه 21 آذر 1388 ] [ 08:17 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

الهی همه تو،

                ماهیچ.

                   سخن این است برخودمپیچ


الهی گفتی کریمم، امید بدان تمام است ،   

                  تا کرم تو در میان است،

                              ناامیدی حرام است.


الهی مکش این چراغ افروخته را و مسوز

                      این دل سوخته را.


الهی اگر امانت را نه امینم،

              امانت را می نهادی دانستی چنینم.
الهی تا از مهر تو اثر آمد 

                     همه مهرها به سر آمد.


الهی من کیم که ترا خواهم؟

چون از قیمت خویش آگاهم.

دل و دوست یافتن پادشاهی است.

                    بی دل و دوست زیستن گمراهی است.

قصه دوستی دانی که چرا دراز است؟

              زیرا که دوست بی نیاز است.

"خواجه عبدالله انصاری"





[ شنبه 21 آذر 1388 ] [ 07:43 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

تو بهانه ای

برای هر آغاز

هر نیت

هرگام

هرکوچ، ایکاش

در کوچ آخر، منتظرم

باشی

 باغی که وعده اش را

داده ای، با

هرم نفسهایت، عوض خواهم کرد

وسوختنم را به

شادمانی جشن میگیرم




[ شنبه 21 آذر 1388 ] [ 04:21 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

....... كوچه ی خانقاه....

 

 

 

محـــــــــــــكم...

 

میگُـــــذارم....پَرچینش میسازم....

.

 ..........  د ستم راروی آشیانه ی ..ذهنم...

 

قفسی ساخته ام ....

 

مبادا ،مرا از كنار گُذر  ....جوی آب

                                          

            از میان كوچه ی( آقا با با)...

 

 

از گُذر پُل عشق كه تو احداثش كردی

 

ازجوی باریك...باغهای ..عمو( نصراله)

 

..........به چشمه ی حسن خان ..برساند.

 

تا پرچیـــــــــنهای د لت را..كنار زده...

 

                               شــــــــاید...شاید.....

 

 

   از باریـــــك ترین..

 

 

راه سپیدارها...كُلـــــــــــــــــــــــــبه ی ..تو را پیدا كُند

 

 

        كه بعد از باغهای( ابراهیم) بود...

 

 

راستی هنوز .......................

 

دربرفها رد..گامـــــــها را می شماری؟؟؟؟؟؟

 

 

وآیا هنوز در ...كورسوی...سوختن چند..!!!!!!!!

 

 

شاخه ی خُشـــــــــك...در انتظا ر منی ؟؟؟؟؟؟

 

 

تا لاشه ی دود گرفته ام...

 

 

 

را به سیــــــــــنه ات...

 

                                                          بفشاری...

 

چه قشنـــــگی ..در این صبح....!!

 

 

                                 آیا میتوان باور كرد........

 

كه تو...................

 

 

هنوز درب را بسوی من بازمی كُنی؟؟؟؟؟

 

چه صبح سردی است..

 

كتا بها یم..

 

را روی كُنده ی درخت    آشــــــــتی

 

    جا گُذاشته ام...

 

 

میبوسم ..دستها یم را كه برای رسیدن به تو.......

 

 

با نسیم ..جنگیدند..در نبردی................

 

با صبح

 

  كبود شده.

 

اما .اما .اما......

 

گونه هایم......

 

 

                     هنوز .....فرش قرمزی...بافته اند

 

تا پاهایت..را

 

 

                         بر گونه هایم بُگذاری.........

 

 

نه  ...بر چشمان یخزده ام..!!!!!!!!!!!!!!

 

                كه پلك زدن

 

 

                          ..را با ترس انجام میدهد.

 

 

     دستم را بگیر.................

 

                  باشد...

 

 

                              بهاری ..با تو باشد..

 

بهاری ....كه لبخند تو......

 

 

             . وبرق آخرین نگاهت

 

 

             آفرید گار..آن

 

است....

 

كاش ..............!!!

 

دوباره ...در كوچه ی ..خانقاه

                                            زیر باران......

 

        مو هایت را كوتاه می كردی....!!!!؟




[ سه شنبه 17 آذر 1388 ] [ 08:15 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

    

قسمتی از مثنوی شلمچه تقدیم به همه ی كسانی

 

كه بهترین سروده هایشان  را در

 

دفاع از تمامیت ارضی ایران وانقلاب سرودند

 

و........

                                                                                                                                                                                                       

الی  ای شلمچه، مكان حضور

 

               الی شاهد، ذكر های عبور

 

الی ای همه، عالــم از نام تو 

 

              ملائــــك زند، با ل بربام تو

 

الی ای همه پر ،زدردی و خون

 

           قدیسان عالم،به پیشت زبون

 

الی ای همه،پـــورها راتوما م 

 

            بگو از برایم،سخن یك كلام

 

شهادت چه معنا دهد،پیش تو

 

              محبت نمودی،برآن خویش تو

 

شهادت درآن، وادی بی كسی 

 

            چنین دلربا بود،آ یا  بسی

 

اگر یاری از یاری، افتاد دور 

 

             تو میدانی ای ،خاك بیتاب وعور 

   

بگو شرح یك،فطعه وباب را 

 

             همه پاسداران، بی خواب را

 

بگو شرح بی تابی،سنگران  

 

            بده شرح بی خوابی،اختران

 

بدن شرح یك، پرده زان نینوا

 

            غم تیر وتركش،فغان و دعا

 

غم نوجوانان    ،سربند كو

 

               غم سنگران دماوند ،كو؟

 

كجارفت ،یاران وخوبان ما 

 

             همه دل ربایان، بی  ادعا

 

كجایند یاران،محبوب وناز 

 

               غریق دعا ،دركمین نماز

 

كجا رفت یاران من ،ای عجب

 

           كه جا مانده ام،دراین تاب وتب

 

کجا رفت یاران من ای عزیز

 

           که جامانده ام من درین خاکریز

 

تومیدانی ای،خاكریز وفا 

 

                چه معنا دهد،دوستیها صفا

 

تو میدانی ای،جنت وكوثرم 

 

            كه بعد از رفیقان،كجا ره برم

 

تو ای مهربان داریوشُ گواه

 

           صدا كن تو محمود را بانگاه

 

رفیقان من را ،چه كردی عزیز

 

         چه گفتند ،در پشت آن خاكریز

 

كجا رفت ،سردار نامی جنگ

 

            حسن باقری، در كمان چون خدنگ

 

كجا رفت، نجوای یاران من 

 

           به شبهای حمله، به دشت ودمن

 

كجایند پوران گمنام،جنگ 

 

              كه سربرنتابیده اند، از تفنگ

 

كجایند نا م آوران ،جهاد 

  

              كه جان را، برای دپو می نهاد

 

بگورستمی درزمان نبرد

 

              چگونه دعائی به لبهاش کرد 

 

كجایند،رزمنــــدگان جوان 

 

              بدون پــــــلاك،وبدون نشان

 

كجایند،یاران پاك امـــــــام 

 

              شهــــیدان گمنام ،امیر تمام

 

توئی شاهد .چشمهای ترم

 

             كه بعد از رفیقان، چه آمد سرم

 

توئی شاهد ،دردها، رنج من

 

         توئی مدفن ،بی شمار، گنج من

 

بود روزی ،آغوش خود وا كنی

 

       مرا در، درون خودت جا كنی

 

فراق عزیزان ،چه ها كرده وای! 

 

    حمیدی كه حر بود، چون برده وای!

 

خدایا نجاتی بده این( حمید)

 

كه جانش زهجران به لبها رسید

 

 

1:داریوش ریزوندی فرمانده گردان مالک اشتر که در آزاد سازی خرمشهر سهم بزرگی داشت

2:محمود شهبازی قائم مقام گردان مالک اشتر که ایشان هم درعملیات الی بیت المقدس سهم بزرگی داشت

3حسن باقری مسئول اطلاعات عملیات قرار گاه که شناسایی ایشان وتیم قدرتمندش باعث شد نیروی ما قبل از حمله معبر ها را باز واولین نیرویی که قبل از عملیات به جاده خرمشهر بصره وبه قولی خرمشهر اهواز رسید نیروهای اطلاعاتی حسن باقری بود

4:ابراهیم رستمی مسئول پشتیبانی جبهه وجنگ استان کرمانشاه

که بعاز عملیات بیتا المقد س در عملیات والفجر 8شهید شد

 

 

 

 




[ سه شنبه 17 آذر 1388 ] [ 09:15 ق.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 

 

 

 

 

 

 

 

شب ا ست و،رو برویم ماهتاب است  

                    

 تما م گریه ی من، بی حساب است

 

 

شب ا ست و،نا له های بــــیكرا نم

 

 

 بسا ن فصل های، این كتــــاب است

 

 

شب است و،رازها یم گشت سنگین

 

 

 وپشت طا قتـــــم، در پیچ وتاب است 

 

 

شب است و،گُفتنی هایم چه بسیار

 

 

  وگوش عقل، با چنـــــگ وربا ب است

 

 

شب است و،آرزویم گشت خاموش

 

 

ورویاهای من،رنگ  حُبــــــــا ب است

 

 

شب است و،گُفتنی هایم همه درد

 

 

 واستعدا د تو ،دراجتــــــــــــــناب است

 

 

شب است و،یاد آن دیدار آخر

 

 

 چو دارویی،به نا سورم صـــــواب است

 

 

شب است و،یا دلبخند قشنگت 

 

 

 د ل خونین من ،را كامــــــــیا ب است

 

 

شب است و،وقت بیداری رؤیا 

 

 

ورؤیای وصالت،چون شــــــراب است

 

 

شب است و،گاه خود آرایی ماه

 

 

رُخت بنما عیان، كه آفتـــــــــــا ب است

 

 

 شب است و،گاه مُرد ن زود آمد

 

 

وچشما نم(حمید)د راضـــــــطراب است 

 

 

شب است و،رنگ خوابم دیدنی شد

 

 

ورنگ و بوی تو ،در رختــخوا ب است

 

 

 




[ شنبه 7 آذر 1388 ] [ 05:53 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]

 


بوی اسپند ،بوی كُندُر،

عطر چادُر،طعم شربت

 تو فضای شهر پیـــــــــچید،

شهر عزت شهر غیرت

یه طرف ،جوانی زیبا،

دُكمه هاشو هی میبنده


یه طرف،جوانی خوشحال،

داره با دوستش میخنده


یه طرف گرم تعاریف،

از زبان یه بسیجی

  یه طرف تفسیر دنیا،

توی  گوشه ی  دوئیـــــــــجی


یه طرف یه مادر پیر ،

قرآنی به سینه داره


  دســــت لرزان چش گریان،

دنبال یه نو نــــــــــواره 

 یه طرف یه پیرمرده،

مث كوه ایستاده والله

پرچــــــــــــمی بد ست را ستو،

 قرآنـــــی گرفته بالا


یه طرف دختركی ناز ،

پُرشرم گیسو كمنده


دنبا ل تا زه دا ما د ش،

زیــــركی دا ره میـــــــخنده


یه طرف دوتا برادر،

نوجون وسربه زیر

چون كه هیچ كسو،نداشتن

 هردوشون والله دلگیر


این یكی به اون یكی گفت،

داداشی خدا كریمه

 اگرم همـــــــــــین یه لحظه ،

 آخرای   زندگـــــیمه


خنده ای، یه شوخی خوب ،

 یه نظر، كه خوب ببینم


آخه فردا ،فرصتی نیست

روبروی تو بشیــــــــــنم 




[ پنجشنبه 5 آذر 1388 ] [ 02:18 ب.ظ ] [ حمید علی مددی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

از اینکه با آمدنتان به این وبلاگ وسر زدن به کلبه ی حقیرم، شریک در احساسات تلخ وشیرینم شده اید. بسیار سپاسگذارم .وقدم بر دیده گانم گذاشته ، هر چند دنیای مجازیست ،وتنها پذیرایی من دل نوشته هایم میباشد ،وخارج از این دنیای مجازی نیست تا همانگونه ،که در خور شماست پذیرایی کنم .لذا برمن ببخشایید...
ودوست دارم شما رد پایتان را ، بر این معروضه ها ودیدگان من، با ارسال رهنمود ها ونظرات خود به یادگار بگذارید ممنون ودعا گو...
موضوعات
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir
جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ



دریافت كد ساعت
خطاطی نستعلیق آنلاین